Sevgili Dostlar merhaba,

Dün,tüm TV haberlerinde gördüğüm bir haberde ürperdim,bir babanın(???) ayrılan eşine ceza için 10 yaşındaki oğlunu bıçak ile öldürmesi olayını dinledikten sonra düşünmeye ve bu yazıyı kaleme almaya karar verdim.Son günlerde bir gün geçmiyor ki,insanın kanını donduran cinayet haberleri duyuyoruz.İnsanlar ölüyor,topyekün insanlık ölüyor..Acaba neden diye düşünmemiz çocuklarımızın geleceğini düşünmek adına çok değerlidir.

Toplumsal yapımızın ilişki kurma biçimi,”Acı” yerine ” Öfke” haline gelmiş durumdadır.Bir olay yaşadığınızda,işler istediğiniz gibi gitmiyorsa,hayalinizi,isteklerinizi artık elde edemez hale gelmişseniz, bu durumu yönetmenin iki alternatifi vardır.

Biri,bu kaybetme durumundan dolayı acı hissetmektir.Acı hisseden birey,suskunlaşır.Bu durumu kabullenmeye geçer.Sonrasında çözüm üzerine düşünür.Alternatif neler yapabileceğini düşünür.Yoksa, kayıpları için yas tutar.Bir süre sonra ise kayıpları ile vedalaşır ve önüne bakıp hayatına devam eder.(Yakınınızı kaybetme durumunuz gibidir süreç.)

Diğeri ise,bireyin öfkelenmesidir.İlişki kurma biçimi eğer öfke ise,karşısında mutlaka kayıpları yaşatan kişi ya da kişiler düşmanlaştırılır.Düşman demek ise,kin,nefret ve intikam alma süreçlerini doğurur.İntikam en tehlikeli,korkulması gereken bir duygudur.Öyle ruhsal körleşmeler yaratır ki,insanı bir suç makinesine dönüştürebilir.Örneğin kendisinden boşanmak isteyen bir eşin ikna edilememesi durumunda,eşi cezalandırmak için çocuğunu öldürebilen ebeveynleri,haberlerde TV’lerde görüyoruz.Bir insana evladını kaybetme acısı kadar ızdırap yaşatan bir şey yoktur herhalde.Ama düşünün ki,nasıl bir ruh hali hakimiyeti oluşuyor ki,eşe verdiğini düşündüğü ceza,aslında bireyin kendine verdiği en tepe ızdıraptır.Bu bir körleşmedir,insanlığı terk etmedir.

Sevgili dostlar,bu tip anormal davranışlara  hayatın her alanında rastlamak mümkündür.Bu durum,çocuklarımızın ruhsal gelişimini etkilediği kadar,toplumun esenliğini de etkiler.Bunun  için  dikkat edilmesi gereken temel husustur.

Kayıplarınızın arkasından,hayatla acı ile ilişki kurunuz ki,iyileşebilesiniz.Eğer öfke ile ilişkinizi kurarsanız,şiddet nöbetlerinde,düşman ve intikam sarmalında kaybolup gidersiniz.

Eğer bu olan bitenler ile ilgili düşünmez,çözüm üretmez ve yaşamın kıyısından her gün işlenen bu cinayetlere şahitlik edersek,insanlığın ölümünü seyredersek,hepimiz bu cinayetlerin katili olmasak da suç ortağı oluruz.Hepinizin düşününeceği umuduyla..

”Acı” iyileştiren,”Öfke” ise yok edendir.

Sevgiyle kalın.

Murat Kaçar

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir