Sevgili Anne Babalar Merhaba,

Sorumluluk denince,

genelde insanın aklına, ailesi,okulu,işi,dostlarına görevleri gelmektedir.Ancak kişinin kendisine karşı iyi yaşama sorumluluğu bu sayılanlar kadar önemlidir.Çünkü kişi, iyi yaşama sorumluluğunu almazsa ya da bunu görmezden gelirse,kendisine karşı sorumsuzluk etmiş olur.

Bir insanın kendi yaşam sorumluluğunu edinmeden ailesi,işi,okulu konusunda sorumluluk edinmesi beklenemez.Kendisine  vermeyi  bilmeyenin,başka birine gerçek anlamda verecek bir şeyi olmaz.

Çocukların yaşamlarını iyi gerçekleştirebilmeleri için,onlara iyi model olan anne babalara ihtiyacı vardır.Anne babaların çocuklarının ihtiyaçlarını bir görev gerçekleştirir gibi yapmaları yerine,çocuklarının yaşama katılmaları için sadece model olmaları ve onları yaşama katılmaları konusunda cesaretlendirmeleri yeterlidir.Ancak kendisi yaşama katılmayan anne babaların yaşamın kenarından diğer insanları seyrederek eleştirmeleri,çocuklarının da kendilerini gerçekleştirmelerini engeller.Nasıl yaşayacağını bilmeyen ana babaların çocuklarına verecekleri öğütlerin ve uyguladıkları kurallarında iyi bir rehberlik anlamı olmayacaktır.Buna karşılık yaşamı iniş çıkışlarıyla kabul edip,yaşam mücadelesi veren,duygusal tepkilerini ortaya koyabilen anne babaların çocukları yaşama daha etkin katılacaktır.Yaşam başarıları daha fazla olacaktır.Aksi durumda sorumluluktan kaçarken birey tamamen kendisinden uzaklaşmaya başlar.Ancak bir insan ne kadar uzağa giderse gitsin,kendisinden kaçamaz!

Bir insanın kendisinden kaçma mekanizmalarının neler olduğunu,psikolojik kökenli yorgunluk belirtilerini,aşırı çalışarak sorumluluktan kaçışı,sürekli alış veriş yaparak,sürekli TV izleyerek,telefon ile oynayarak,içine kapanarak,mutsuz,üzüntülü moda geçerek,aşırı özverili davranarak,geçmişine ya da eşine sorumluluk yükleyerek,sorumluluktan kaçış mekanizmalarının işleyişini bir sonraki yazımda ele alacağım.

Sevgiler.

Murat Kaçar

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir